1 ปีผ่านไปไวมากอ่า !!
กุจำได้ว่ากุเพิ่งเข้ามาเองน๊ะ และตอนนี้กุต้องไปแล้วอ่อ
วันแรกที่เข้ามา พวกเมิงก๊เข้ามาคุยกับกุ ไห้กุไปนั่งด้วย
ไห้กุไปนั่งกับเจ๊แหมบ เจ๊แหมบแม่งก๊ไม่คุยกับกุเล๊ย
สงสัยมันจะกลัวกุอ่ะ --*
กุเข้ามาแรกๆพวกเมิงก๊สรรหาชื่อฮาๆมาเรียกกุเลย
เอาตั้งแต่ สะเดาะ และก๊โน้นนี่นั้นมาจนถึง " เด็กโข่ง โข่งๆ และ อิโข่ง "
จนตอนนี้ก๊จบแล้วน๊ะ ถ้าปีหน้าเราไม่ได้ยุ๊รร.เด่ยวกันพวกเมิงจะลืมกุไหม๊..??
ต่อจากนี้ไปพวกเราคงไม่ได้ทำอะไรร่วมกันอิกแล้ว

คงไม่ได้นั่งนินทาคนอื่นด้วยกัน
คงไม่ได้หาเรื่องคนอื่นด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งกินร้านควายตอนเช้าๆด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งกินอาม่าฮิ๊บฮ๊อปตอนเที่ยงด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งกินมนว.มะนาวหวานเป็นชั่งโมงๆด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งกินร้านป้าพรด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งกินข้าวจารเป็ดด้วยกัน
คงไม่ได้โดนตีตูดด้วยกัน
คงไม่ได้หัวเราะด้วยกัน
คงไม่ได้ไปวังหลังด้วยกัน
คงไม่ได้ไปคลองสาน ไปร้านป้า ด้วยกัน
คงไม่ได้ไปทำบุญด้วยกัน
คงไม่ได้ไปช๊อปที่สำเพ็งด้วยกัน
คงไม่ได้ไปนั่งร้านกบด้วยกัน
คงไม่ได้พาป๋าหมอยไปหาหมอหน้าที่เดอะมอลล์ด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งตุ๊กๆแว๊นๆด้วยกัน
คงไม่ได้โดดเรียนด้วยกัน
คงไม่ได้แอบหลับในห้องด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งลอกการบ้านด้วยกัน
คงไม่ได้นั่งลอกข้อสอบด้วยกัน
และคงไม่ได้ทำอะไรๆอิกหลายๆอย่างด้วยกัน

ต่อจากนี้กุคงไม่ได้ยินเสียงพวกเมิงด่ากุว่า รำคาญ
และกุก๊คงไม่ได้ยินอ้วนกับบีบีคุยเรื่องเกาหลีกัน
กุคงไม่ได้ยินป๋าหมอยกับเจ๊แหมบคุยเรื่องกีต้า
กุคงไม่ได้ยินป้าแก่กับเจ๊ห้อยคุยเรื่องศิลปากร
กุคงไม่ได้ยินเจ๊เหี่ยวๆของกุโดนเพื่อนๆรุมด่า
กุคงไม่ได้ยินเจ๊หรีๆของกุด่าเจ๊เหี่ยว
55555555 5. กุมีความสุขน๊ะที่เห็นพวกเมิงเป็นแบบนี้
แต่กุก๊คงเสียใจที่จะไม่มีโอกาสได้ยินมันอิกแล้ว
กุรุ้สึกใจหายยังไงไม่รุ้ ที่จะไม่ได้เจอพวกเมิงทุกวันเหมือนเมื่อก่อน


ถึงจะเป็นเวลาแค่ 1 ปีที่กุได้ยุ๊กับพวกเมิงแต่กุก๊มีความสุขน๊ะ
กุรุ้สึกผูกผันกับพวกเมิงและที่นี้มาก ถึง1ปีมันจะเป็นเพียงเวลาสั้นๆ
แต่สำหรับกุเวลา1ปีที่ได้ยุ๊กับพวกเมิงมันไม่ได้สั้นอย่างที่คิด กุอยากจะไห้มันนานกว่านี้ซะอิก แต่เวลาของพวกเรามันเหลือน้อยแล้ว TT'
กุอยากจะขอโทษพวกเมิงน๊ะที่บางเรื่องกุทำไม่ดี
กุอยากจถขอบคุณพวกเมิงมากที่ทำให้ชีวิตม.ต้นของกุมีสีสันขึ้น
พวกเมิงทำให้กุได้ใช้ชีวิตม.ต้นอย่างเต็มที่


ไม่มีแล้วเข้าแถวหน้าเสาธง
ไม่มีแล้ว แถวตรง พนมมือไหว้
ไม่มีแล้วขาสั้นตัวคู่ใจ
กระโปรงจีบรอบกายก็ไม่มี

มีแต่เพียงภาพเก่าเราร่วมสร้าง
ภาพที่เพื่อนเคียงข้างไปทุกที่
แต่ภาพเก่าจะลับไกลไปทุกที
เพราะวันนี้กล่าวคำว่าอำลา

ใครเล่าเคยร่วมเรียนร่วมเขียนอ่าน
ร่วมกันลอกการบ้านร่วมกัน ซ่า
ร่วมร้องเพลง โดดเต้น เล่นกีฬา
แถมยังแอบนินทา ครูอาจารย์

เคยอยู่ค่ายพักแรมกลางป่าเขา
เพลงใหม่เก่าร้องรับร่วมขับขาน
ยังจำได้ทุกเมื่อเหมือนเมื่อวาน
แม้ล้มลุกคลุกคลานก็มันดี

ถึงวันนี้ดีใจที่ได้จบ
แต่เสียใจไม่ได้พบกับเพื่อนซี้
จากกันไปโชคใครจะร้ายดี
เมื่อถึงวันพรุ่งนี้ไม่มีนาย

ไปเถิดเพื่อน ไปตามทาง ที่มุ่งมั่น
สร้างความฝันให้เป็นจริงดังใจหมาย
หากพลาดพลั้งความหวังพังทลาย
ไม่ถึงตายสู้ต่ออย่าท้อมัน !


ถึงมันจะเป็นแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่มันก๊เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับกุ
ต่อจากนี้ไปไม่ว่าพวกเมิงจะไปยุ๊รร.ไหน พวกเมิงก๊ยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

เมเมหมอยหมอยแหมบแหมบหรีหรีเหี่ยวเหี่ยวห้อยห้อยแก่แก่อ้วนอ้วนบีบี

ยินดีต้อนรับ " ปัจฉิมนิเทศ " ๕๒
<3' ๓/๑ ๓/๒ ๓/๓
ณ โรงเรียนมัธยมสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา


โดย :: ด.ญ. อรณัสรัตน์ มหาคุณพจน์ ม.๓/๒ เลขที่ ๓๗ :)